Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα παιδί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου 2014

ΜΟΥΣΙΚΟΚΙΝΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ: όταν η "ΑΡΜΟΝΙΑ" συναντά τα παιδιά!

«Η εκπαίδευση στη μουσική είναι ανάγκη επιτακτική γιατί περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο ο ρυθμός και η αρμονία επηρεάζουν το ενδότερο κομμάτι του εαυτού μας, και ο καθένας από εμάς θα πρέπει να ξέρει πως να το χαλιναγωγήσει.» (ΠΛΑΤΩΝΑΣ)


ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΧΟΛΗ "ΑΡΜΟΝΙΑ"!

Η μουσικοκινητική αγωγή αφορά παιδιά από 3 έως 7 ετών.
Η ολόπλευρη σωματική ανάπτυξη, η συνειδητοποίηση των εννοιών του χρόνου, του χώρου και του ρυθμού , στοχεύουν στη δημιουργική έκφραση των παιδιών.
Το παιδί αποκτά αυτοεκτίμηση, φαντασία, αναγνωρίζει τις κινητικές δυνατότητες του σώματός του, μαθαίνει να συνεργάζεται, να δημιουργεί...
Γνωρίζει το σώμα του και αναπτύσσει, σταδιακά, τον έλεγχο των μυών του. Μαθαίνει να συνεργάζεται, κοινωνικοποιείται και αυξάνεται η αυτοπειθαρχία του.
Μέσω της μουσικοκινητικής δίνεται η ευκαιρία στο παιδί να ξεδιπλώσει την φαντασία του, να εκφραστεί δημιουργικά, να ανακαλύψει και να εξωτερικεύσει τα συναισθήματά του, βάζοντας όμως και τα θεμέλια για μια σωστή κινητική ανάπτυξη. 

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΤΕΧΝΗ ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΕΣ


Με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι την κατάργηση του τομέα Γραφικών τεχνών και την καρατόμηση της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στο Τεχνολογικό Λύκειο ακολουθεί η πλήρης υποβάθμιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης σε ολόκληρη της Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.

Ειδικότερα από το σύνολο των μαθημάτων τέχνης που σύμφωνα με το ισχύον ωρολόγιο πρόγραμμα διδάσκονταν στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Ελεύθερο Σχέδιο, Γραμμικό Σχέδιο, Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, Ιστορία Τέχνης στο ΓΕΛ, Εικαστικά σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και πλήθος καλλιτεχνικών μαθημάτων στα ΕΠΑΛ ΕΠΑΣ) πλέον, σύμφωνα με τα νέα ωρολόγια προγράμματα του Γυμνασίου και του Λυκείου θα διδάσκεται μόνο το μάθημα των Καλλιτεχνικών στην Α’ Γυμνασίου καθώς και το αγνώστου μέχρι σήμερα γνωστικού αντικειμένου και «ορφανό» επιστημονικής υποστήριξης μάθημα: «Πολιτισμός –Δραστηριότητες Τέχνης»  στις Β’ και Γ’ Γυμνασίου. Σημειωτέον ότι το προαναφερόμενο «μάθημα» που κινείται στο πνεύμα της πρότασης Β΄, η οποία είχε αποσυρθεί σε προηγούμενη φάση από το Υπουργείο για να επανέλθει δριμύτερη, αποτελεί «αντικείμενο» το οποίο ο μαθητής καλείται να επιλέξει μεταξύ επτά παρόμοιων «αντικειμένων»!.

Ενώ λοιπόν, με βάση τις εξαγγελίες του ίδιου του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, προσδοκούσαμε την ουσιαστική υποστήριξη της καλλιτεχνικής παιδείας  και την αναγνώριση της εικαστικής αγωγής ως βασικού γνωστικού αντικειμένου στο ωρολόγιο πρόγραμμα Γυμνασίου και Λυκείου, βρισκόμαστε ξαφνικά μπροστά στο ενδεχόμενο τα μαθήματα τέχνης να αντιμετωπίζονται ως «διακοσμητικά» και η καλλιτεχνική αγωγή παροπλισμένη να τοποθετείται στα μετόπισθεν της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Απομακρυνόμενοι από όποια συναισθήματα πικρίας για την τύχη των εκπαιδευτικών τους οποίους και  συμβουλευτικά υποστηρίζουμε, ως στελέχη της εκπαίδευσης εκφράζουμε την αγωνία μας για τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης επιλογής στην αγωγή των μαθητών. Θεωρούμε, ότι η αποπομπή των μαθημάτων τέχνης από το ωρολόγιο πρόγραμμα δεν αποτελεί μια απλή αλλαγή στα εκπαιδευτικά πράγματα, αλλά βαθύτατο πλήγμα στο σύστημα αξιών του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής εκπαίδευσης.
Λόγω της επιστημονικής και καλλιτεχνικής μας κατάρτισης, της πολύχρονης εμπειρίας μας ως εκπαιδευτικοί και της πολύτιμης εμπειρίας που αποκτήσαμε ως σχολικοί σύμβουλοι, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι η  διδασκαλία της τέχνης δεν αποτελεί μια επιφανειακή ενασχόληση με υλικά και τεχνικές αλλά ένα πολυεδρικό και πολυεπίπεδο εγχείρημα, που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται πρόχειρα ως «πολιτιστική δραστηριότητα» καθώς αποτελεί γνωστικό πεδίο που μέσω της διδασκαλίας επηρεάζει βαθύτατα το σώμα, το πνεύμα και την ψυχή του παιδιού.

Η επιστημονική έρευνα καταδεικνύει, ότι η καλλιτεχνική αγωγή είναι πολλαπλά ωφέλιμη και  απαραίτητη για το παιδί, καθώς  συμβάλλει στην διαμόρφωση της «αισθητής νόησης» και στην ολοκλήρωση του ανθρώπου ως προσωπικότητα. Ως φορέας των αξιών της Τέχνης η καλλιτεχνική αγωγή βρίσκεται σε ευθύ και ειλικρινή διάλογο με τον φιλοσοφικό στοχασμό και διδάσκει στο παιδί την ανοικτή σκέψη και την δυνατότητα της ελεύθερης επιλογής. Μετατρέπει το ελάχιστο σε μέγιστο και κατευνάζει την ανθρώπινη ψυχή. Αντιστέκεται στον εκβαρβαρισμό των ηθών που τόσο έντονα και με ποικίλους τρόπους βιώνει η σύγχρονη κοινωνία. Ενθαρρύνει την ενδοσκόπηση και υποστηρίζει την προσπάθεια του ανθρώπου να χαράξει το δικό του προσωπικό μονοπάτι στο χώρο της γνώσης και της ζωής. Ενισχύει τη δημιουργική σκέψη και προσφέρει αίσθημα ολοκλήρωσης. Υποστηρίζει τη γνώση που μπαίνει σε εφαρμογή και, αν και μοιάζει να μην έχει καμία χρησιμότητα, αποτελεί ίσως το μόνο γνωστικό αντικείμενο που αποκαλύπτει μέσα από την διδακτική διαδικασία πτυχές του ‘ευ ζην’.  Η καλλιτεχνική αγωγή εξοικειώνει το παιδί με τις λεπτότερες μορφές του συναισθήματος, με τις ανώτερες ιδέες του ανθρώπινου πνεύματος, συμμετέχει δυναμικά στην ηθική, πνευματική και αξιακή ωρίμανση του παιδιού,  υποστηρίζει την διαδικασία της ενεργητικής, βιωματικής μάθησης και συμβάλει στην δημιουργία των μελλοντικών ελεύθερων πολιτών.

Πως είναι λοιπόν δυνατόν, σε μια εποχή που το παιδί βομβαρδίζεται με κατώτερες αξίες και πρότυπα να γκρεμίζεται η καλλιτεχνική διδασκαλία, που εισάγει το μαθητή στον κόσμο της αληθινής δημιουργίας και των αξιών; Πως είναι δυνατόν να εγκαταλείπεται ένα από τα σημαντικότερα προπύργια της ελληνικής σκέψης; Πως είναι δυνατόν σε μια εποχή που η  κρίση χτυπάει με ποικίλους τρόπους τα παιδιά και τους νέους - το πιο ευάλωτο κομμάτι της κοινωνίας - να στερήσουμε την καλλιτεχνική διδασκαλία από τους μαθητές μας;


Όσοι εργαζόμαστε στο χώρο της εκπαίδευσης γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες των αποτελεσμάτων της οικονομικής κρίσης, ενώ επιστημονικές μελέτες συσχετίζουν την οικονομική κρίση με τα προβλήματα ψυχικής υγείας και έντονη αδιαφορία των παιδιών για τη μαθησιακή διαδικασία. Ζώντας σε ένα επισφαλές και αβέβαιο περιβάλλον τα παιδιά και οι νέοι βιώνουν έντονα συναισθήματα απόγνωσης, ανασφάλειας και θυμού. Φόβος χαμηλή αυτοπεποίθηση, αποδιοργάνωση, αίσθημα ματαιότητας, κορύφωση της αμφισβήτησης, διάσπαση του κοινωνικού ιστού στο σχολείο, τάσεις απομόνωσης, ενίσχυση της επιθετικής ή ακόμη και παραβατικής συμπεριφοράς είναι κάποια από τα προβλήματα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε στα σχολεία καθώς τα άσχημα νέα τείνουν να γίνουν πλέον ρουτίνα της καθημερινότητας.

Είναι ολοφάνερο, λοιπόν, ότι σήμερα τα παιδιά μας έχουν περισσότερο από ποτέ την ανάγκη να προσφύγουν στο καταφύγιο της Τέχνης. Έχουν περισσότερο από ποτέ την ανάγκη της έμπνευσης και την δημιουργίας που θα τους  επιτρέψει να ξεφύγουν από την σκληρή πραγματικότητα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουν ανάγκη τα χρώματα και τη μουσική για να διασωθούν από το θλιβερό γκρίζο μιας καθημερινότητας που τα συνθλίβει. Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουν «ανάγκη την τέχνη για να μην τα σκοτώσει η αλήθεια». Σήμερα περισσότερο από ποτέ η τέχνη δεν είναι πολυτέλεια, αλλά βασικό και αναφαίρετο δικαίωμα του ατόμου.

Τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας καταδεικνύουν, ότι το σχολείο μπορεί να διαδραματίσει έναν ουσιαστικότερο ρόλο και να υποστηρίξει αποτελεσματικά τις παιδικές ψυχές, μεταβάλλοντας απλά το γνωστικού μόνο περιεχομένου πρόγραμμά του, φέρνοντας τις τέχνες στο προσκήνιο.
Δεν είμαστε αφελείς ούτε ρομαντικοί. Γνωρίζουμε ότι η οικονομική κρίση δεν θα ήταν δυνατόν να αφήσει ανέπαφο και άτρωτο το εκπαιδευτικό σύστημα. Ωστόσο ελπίζαμε και εξακολουθούμε να ελπίζουμε σε μια ορθολογικότερη αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών πραγμάτων, καθώς η εκπαίδευση αποτελεί το τελευταίο προπύργιο του αγώνα της χώρας για την ανόρθωση και την ανάκτηση της χαμένης αξιοπρέπειας.
Εάν λοιπόν προσβλέπουμε σε ένα καλύτερο μέλλον θα πρέπει να αναρωτηθούμε πρώτα απ’ όλα πως θα θωρακίσουμε τις παιδικές και τις εφηβικές ψυχές και αν πράγματι ενδιαφερόμαστε να το κάνουμε, θα πρέπει επιτέλους να αναρωτηθούμε ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες των παιδιών και των εφήβων. Από τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας αλλά και την εμπειρία μας γνωρίζουμε, ότι τα παιδιά και οι έφηβοι δεν ενδιαφέρονται για νούμερα και στατιστικές, δεν ενδιαφέρονται για οικονομικούς και την άνοδο ή την πτώση του χρηματιστηρίου. Τα παιδιά και οι έφηβοι διψούν για ζωή γεμάτη νόημα, για πραγματική ελευθερία, για δίκαιη κοινωνία. Έχουν ανάγκη να  πιστεύουν στον κόσμο στον οποίο ζουν και αναπτύσσονται. Έχουν ανάγκη από ένα κόσμο που διαθέτει στοιχειώδη δομή, σταθερότητα και λογική. Χρειάζονται να μεγαλώνουν συναισθηματικά ασφαλή. Έχουν ανάγκη να μπορούν να ονειρεύονται και να ελπίζουν. Έχουν ανάγκη από μια ουσιαστική, ουμανιστική εκπαίδευση. Είναι καιρός, και γιατί όχι και εν μέσω οικονομικής κρίσης και μνημονίων, να το τολμήσουμε και να κάνουμε πραγματικότητα τις ανάγκες τους.

Εξακολουθούμε να ελπίζουμε σε επανεξέταση του θέματος που προέκυψε, η οποία θα αποδείξει ότι το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων σκύβει στοχαστικά πάνω από τα πράγματα. Πως βλέπει, μελετά, βρίσκει την ορθότερη λύση. Μια λύση που ασφαλώς δεν μπορεί παρά να συνδέεται με την ιστορία, το πνεύμα και τις αξίες του τόπου. Ενός τόπου που διαχρονικά επεφύλαξε μια ιδιαίτερη θέση στο «αισθητικό».

   
Οι Σχολικοί Σύμβουλοι Καλλιτεχνικών Μαθημάτων

Όλγα Ζιρό
Ελένη Κάρτσακα
Παναγιώτης Μπερεδήμας
Ιωάννης Σκαράκης
Μαρία Σταματοπούλου

Πηγή: AlfaVita

Παρασκευή 21 Ιουνίου 2013

Tα 8 είδη νοημοσύνης του ανθρώπου.


Ναι, η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει μόνο ένα είδος νοημοσύνης που να μας χαρακτηρίζει. Μέχρι πριν από κάποια χρόνια επικρατούσε η αντίληψη, πως ο έξυπνος, ευφυής και προικισμένος άνθρωπος είναι αυτός που έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η θεωρία αυτή άλλαξε, αφού…
…τώρα πια όταν αναφέρουμε πως ένας άνθρωπος έχει αναπτυγμένη ευφυΐα, πρέπει να γνωρίζουμε για ποια από τις οχτώ ευφυΐες του μιλάμε.Το 1983 ο καθηγητής Gardner δημοσίευσε το βιβλίο Frames of Mind, στο οποίο απέρριπτε τη θεωρία του ενός δείκτη νοημοσύνης. Αντίθετα, υποστήριζε πως δεν υπάρχει ένα είδος
νοημοσύνης το οποίο καθορίζει την εξυπνάδα μας ή την επιτυχία μας στη ζωή, αλλά οχτώ διαφορετικά, το καθένα από τα οποία πηγάζει από διαφορετικό κομμάτι του εγκεφάλου.
Και ενώ όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν και τα οχτώ αυτά είδη νοημοσύνης, λόγω των γενετικών τους καταβολών και των διαφορετικών περιβαλλοντικών επιδράσεων δεν υπάρχουν ούτε δύο άνθρωποι στον κόσμο που να έχουν το ίδιο προφίλ νοημοσύνης, ακόμη και αν αυτοί είναι δύο απαράλλακτοι δίδυμοι. Και αυτό είναι κάτι που επιβεβαιώνει τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου και κάθε παιδιού.

Ας γνωρίσουμε λοιπόν τα οχτώ είδη νοημοσύνης:

Λεκτική νοημοσύνη
Η γλωσσική ή λεκτική νοημοσύνη, της οποίας πηγή είναι ο αριστερός κροταφικός λοβός, αφορά όλες τις λεκτικές ικανότητες του ανθρώπου. Περιλαμβάνει τους τρόπους με τους οποίους παράγουμε τη γλώσσα, αλλά και την κατανόηση και τη δημιουργία λεπτών αποχρώσεων στην έκφραση του λόγου, όπως είναι η αλλαγή της σημασίας των λέξεων, η αντίληψη των κανόνων, του μέτρου και των ρυθμών της ανάλογα με το κυμάτισμα της φωνής, η ικανότητα πλοκής των λέξεων, αλλά και η ικανότητα εκμάθησης και ομιλίας διαφορετικών γλωσσών.
Εμπεριέχει επίσης την ικανότητα εξήγησης γεγονότων, πράξεων ή απλών λέξεων και ορισμών με λόγια, την ικανότητα διδασκαλίας, μάθησης, ανάλυσης, μνήμης, αλλά και την ικανότητα για χιούμορ και λογοπαίγνια. Τα παιδιά που έχουν αναπτυγμένη τη λεκτική νοημοσύνη μπορούν να μάθουν καλύτερα με τη βοήθεια του προφορικού και του γραπτού λόγου. Οι ενήλικες που έχουν αναπτυγμένη την ευφυΐα αυτή μπορεί να είναι ποιητές, λογοτέχνες, δημοσιογράφοι και πολιτικοί.

Αριθμητική/λογική νοημοσύνη
Η μαθηματική νοημοσύνη, της οποίας πηγή είναι το δεξί ημισφαίριο, είναι η ικανότητα της επαγωγικής, της αναγωγικής και της επιστημονικής λογικής. Περιλαμβάνει την ικανότητα του ατόμου να ερευνά κατηγορίες και σχέσεις, να μπορεί να χειρίζεται τα μαθηματικά σύμβολα και τις αριθμητικές σχέσεις, να εκτελεί σύνθετους υπολογισμούς και να συγκρατεί σειρά από λεπτομέρειες στη μνήμη του.
Επιστήμονες, μαθηματικοί, φιλόσοφοι, προγραμματιστές, στατιστικολόγοι, λογιστές και ντετέκτιβ βασίζονται σε αυτή τη νοημοσύνη. Τα παιδιά με αναπτυγμένη μαθηματική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από αριθμούς και λογική σκέψη να υπολογίζουν και να οργανώνουν τις διάφορες πληροφορίες που έχουν ως δεδομένα, ενώ στοχεύουν στη λύση των προβλημάτων και στην αναζήτηση της σχέση αιτίας αποτελέσματος σε οποιοδήποτε πρόβλημα, μαθηματικό ή μη.

Συναισθηματική νοημοσύνη(Διαπροσωπική νοημοσύνη)
Η διαπροσωπική νοημοσύνη βασίζεται στην ικανότητα του ανθρώπου να καταλαβαίνει τους άλλους. Πιο συγκεκριμένα, να μπορεί να επισημάνει τους σκοπούς, τα κίνητρα και τα ενδιαφέροντά τους, να κατανοήσει τη συμπεριφορά τους και να δουλέψει μαζί τους αποτελεσματικά. Περιλαμβάνει την αποτελεσματική λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, την ικανότητα παρατήρησης και ανάλυσης των ατομικών διαφορών και την ικανότητα συνεργατικής σχέσης και δουλειάς.
Η κύρια πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον μετωπιαίο λοβό και στον νέο φλοιό. Δάσκαλοι, γονείς, πολιτικοί, ψυχολόγοι, πωλητές, διευθυντές, θεραπευτές, αλλά και θρησκευτικοί ηγέτες βασίζονται στη διαπροσωπική νοημοσύνη. Τα παιδιά αναπτύσσουν σταδιακά τη διαπροσωπική τους νοημοσύνη αποκτώντας με το πέρασμα του χρόνου εμπειρίες μέσα από τη ζωή τους στην οικογένεια, στις παρέες, στο σχολείο και στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο.
Με τη σταδιακή συμμετοχή τους σε ομάδες εργασίας οι οποίες δουλεύουν για έναν κοινό σκοπό, με τη συνεργασία και την αλληλεπίδραση με άλλα παιδιά, γνωρίζοντας τη διαφορετικότητά τους και μαθαίνοντας να αντιδρούν στις διαθέσεις τους και εξελίσσοντας τον εαυτό τους μέσα από τα λάθη και τις εμπειρίες τους τα παιδιά αναπτύσσουν τη διαπροσωπική τους νοημοσύνη. Σημαντικό ρόλο παίζουν και οι σχέσεις με τους ενηλίκους. Όταν, π.χ., τα παιδιά πείθουν διακριτικά το δάσκαλό τους για παράταση χρόνου ώστε να τελειώσουν την εργασία τους ή όταν διαπραγματεύονται με τους γονείς τους για το πόση ώρα θα παίξουν με το αγαπημένο τους παιχνίδι και πότε θα διαβάσουν.

Ενδοπροσωπική νοημοσύνη
Η ενδοπροσωπική νοημοσύνη, δίνει την ικανότητα στον άνθρωπο να κατανοήσει τα βαθύτερα αισθήματα, επιθυμίες και ιδέες του ίδιου του του εαυτού. Αποτελεί την ικανότητα της προσωπικής γνώσης που στρέφεται προς τον εαυτό μας. Περιλαμβάνει τις δεξιότητες της αυτοσυγκέντρωσης, της επιμέλειας, της προσοχής, της υψηλής μεθοδικότητας στη σκέψη και στη λογική, της κατανόησης των πολλών και διαφορετικών αισθημάτων μας, τα οποία και σχετίζονται με την εκάστοτε συμπεριφορά μας.
Η κύρια πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον μετωπικό λοβό και στον νέο φλοιό. Υπάρχει όμως κάτι που κάνει την ευφυΐα αυτή ξεχωριστή σε σχέση με τις υπόλοιπες. Αυτό βρίσκεται στη δυνατότητά της να ενοποιεί όλες τις άλλες μορφές νοημοσύνης, αφού με το να επιτυγχάνει τη βαθύτερη γνώση του εαυτού μας, επιτυγχάνει και τη γνώση της σημασίας της ζωής, προωθεί την κατανόηση του εαυτού ως μέρους της ευρύτερης πραγματικότητας, την προσαρμογή του και την καλή αντιμετώπιση καταστάσεων με τη βοήθεια στρατηγικών, ενώ του δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσει ικανότητες διαίσθησης, ενόρασης και ενότητας.
Όσοι έχουν αναπτυγμένη την ευφυΐα αυτή αξιοποιούν και εμπλέκουν αποτελεσματικά όλα τα άλλα είδη νοημοσύνης, γνωρίζουν τις αδυναμίες τους και είναι προσεκτικοί στις αποφάσεις και στις επιλογές τους. Αυτοί είναι οι ψυχοθεραπευτές, οι φιλόσοφοι και οι αυτοδημιούργητοι άνθρωποι. Τα παιδιά με αναπτυγμένη ενδοπροσωπική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα με μετα-διανοητικές διεργασίες, δηλαδή παρατηρώντας τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται και εξελίσσοντάς τον, βελτιώνοντας τον εαυτό τους και τις θετικές και αρνητικές πλευρές τους, αλλά βελτιώνοντας και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων και κατανόησης και χειρισμού των συναισθημάτων τους.

Σωματική/κιναισθητική νοημοσύνη
Η σωματική νοημοσύνη βασίζεται στην ικανότητα του ανθρώπου να μπορεί να χρησιμοποιεί ανεξάρτητα αλλά και συνδυαστικά τις κινητικές του δεξιότητες. Δίνει στο ανθρώπινο σώμα τη δυνατότητα να λειτουργήσει αρμονικά και συνεργατικά με τον εγκέφαλο και με τη βοήθειά του να λύνει προβλήματα, να εκφράζει ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα. Η πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στην αλληλεπίδραση του εγκεφαλικού φλοιού με το νωτιαίο μυελό.
Η αλληλεπίδραση αυτή μας δίνει τη δυνατότητα να συνδυάσουμε την αντίληψη με την κίνηση, κάτι που προκαλεί την εκτέλεση συγκεκριμένων κινήσεων των μυών, αλλά και τον κατάλληλο συνδυασμό τους όταν χρειάζεται. Αθλητές, χειρουργοί, χορευτές, χορογράφοι, γραφίστες, ηθοποιοί, τεχνίτες χρησιμοποιούν τη σωματική νοημοσύνη. Τα παιδιά που έχουν αναπτυγμένη τη νοημοσύνη αυτή απολαμβάνουν τα παιχνίδια και τις κινητικές δραστηριότητες, ενώ έχουν ιδιαίτερο ταλέντο στις μιμητικές δεξιότητες.

Είναι πιο εύκολο γι’ αυτά να μαθαίνουν μέσω της κίνησης, είτε αυτή είναι αδρή, όπως ο χορός, εκφράζοντας ιδέες και συναισθήματα, είτε λεπτή, μέσω του χειρισμού διάφορων αντικειμένων ή υλικών και κατασκευάζοντας με τη βοήθειά τους γλυπτά, πίνακες ή άλλες δημιουργίες.

Μουσική/ρυθμική νοημοσύνη
Η μουσική νοημοσύνη στηρίζεται στην απόλαυση και στην κατανόηση της μουσικής. Πηγή τη ευφυΐας αυτής είναι το δεξί ημισφαίριο, στο οποίο γίνεται η επεξεργασία όλων των ακουσμάτων. Εμπεριέχει την ικανότητα του ανθρώπου να νιώθει το ρυθμό, τη χροιά του ήχου, τη μελωδία, το συνδυασμό των οργάνων και των μουσικών μέτρων, την αντίληψη της διαφορετικότητας των ειδών της μουσικής, αλλά και τη συνάφειά τους. Εμπεριέχει επίσης την ικανότητα για συναισθηματική έκφραση του ατόμου μέσω της μουσικής, είτε ως σύνθεση είτε ως εκτέλεση.
Η εκτέλεση περιλαμβάνει το παίξιμο ενός οργάνου, το τραγούδι, το χορό. Συνθέτες, οργανοπαίχτες, μουσικοί, τραγουδιστές χρησιμοποιούν αυτή τη νοημοσύνη. Τα παιδιά με καλή μουσική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από ήχους, τραγούδια και ρυθμούς, ενώ μπορούν να εκφράσουν ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα με τη βοήθεια της μουσικής. Πολλές φορές μάλιστα εκφράζονται με τα δικά τους μουσικά κομμάτια από τη βρεφική τους κιόλας ηλικία, τα οποία αποτελούνται από σύνθετους ή απλούς ρυθμούς με τη βοήθεια οποιουδήποτε αντικειμένου. Ακόμα και με μια κατσαρόλα!

Χωρική νοημοσύνη
Η χωρική νοημοσύνη δίνει την ικανότητα στον άνθρωπο να αναπαραστήσει το χώρο που βλέπει στο μυαλό του. Τον βοηθά να παρατηρεί και να χειρίζεται με επιδεξιότητα μια μορφή ή ένα αντικείμενο, να παρατηρεί και να δημιουργεί συνθέσεις με έναν ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο, φτιάχνοντας ένα ακριβές αντίγραφο αυτού που παρατηρεί.
Η πηγή της ευφυΐας αυτής βρίσκεται στον δεξιό πλευρικό λοβό. Περιλαμβάνει την ικανότητα της δραστικής φαντασίας, του καλού προσανατολισμού στο χώρο, του χειρισμού των εικόνων, την αναγνώριση σχέσεων αντικειμένων και διαστημάτων και την καλή θεώρηση των πραγμάτων από διαφορετική οπτική γωνία. Αυτή η νοημοσύνη είναι απαραίτητη στους αρχιτέκτονες, στους γλύπτες, στους διακοσμητές, στους καλλιτέχνες, στους μηχανικούς, στους εφευρέτες, στους πιλότους, στους καπετάνιους και στους οδηγούς.
Τα παιδιά με καλή χωρική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα χρησιμοποιώντας τα οπτικά μέσα που τους δίνονται και τείνουν να οργανώνουν τη σκέψη τους στο χώρο και να συγκροτούν τις ιδέες τους πριν τις γράψουν. Ενδιαφέρονται να μελετούν γραφήματα και χάρτες και τους αρέσει να σκέφτονται με εικόνες, καθώς επίσης και να τις δημιουργούν.

Νατουραλιστική νοημοσύνη
Η νατουραλιστική νοημοσύνη εμπεριέχει την ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει τη χλωρίδα και την πανίδα, να ξεχωρίζει τα διάφορα ζωντανά όντα, φυτά και ζώα, να διακρίνει αντικείμενα και διαδικασίες από τον φυσικό κόσμο και να τα χρησιμοποιεί εποικοδομητικά. Τα άτομα αυτά αγαπούν όχι μόνο να αναγνωρίζουν, αλλά και να κατηγοριοποιούν το φυτικό και ζωικό βασίλειο.
Τέτοια ευφυΐα έχουν οι βιολόγοι, οι βοτανολόγοι, οι γεωργοί, οι κυνηγοί, οι γεωλόγοι, οι σεφ. Τα παιδιά με αναπτυγμένη νατουραλιστική νοημοσύνη μαθαίνουν καλύτερα μέσα από την αλληλεπίδραση με τη φύση και το περιβάλλον, όπως με εκδρομές στη φύση, με εργασίες που σχετίζονται με την παρακολούθηση των φυσικών φαινομένων, όπως είναι η καλλιέργεια οσπρίων και τα πειράματα στη φύση ή στην τάξη και με τη φροντίδα φυτών και ζώων.

Η σημασία της εμπλουτισμένης μάθησης
Αν μετά τα παραπάνω αρχίζετε να καταλαβαίνετε πόσο πολύπλοκη μπορεί να είναι τελικά η έννοια της νοημοσύνης, αλλά και πόσο σύνθετη και πολύτιμη είναι η λειτουργία του εγκεφάλου, τότε σκεφτείτε τι ερεθίσματα χρειάζεται ένα παιδί για να αναπτύξει αποτελεσματικά όλο το φάσμα της νοημοσύνης του. Ίσως ήρθε η ώρα λοιπόν να αναθεωρήσουμε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την διαδικασία όχι μόνο της μάθησης, αλλά και της καθημερινότητας των παιδιών μας.
Ήδη γνωρίζουμε πως αυτά που μαθαίνει ένα παιδί μέχρι το πέμπτο έτος της ηλικίας του αποτελούν τουλάχιστον το 50% των νοητικών δεδομένων για την υπόλοιπη ζωή του! Σύμφωνα όμως με πρόσφατες έρευνες, η ποσότητα αλλά και η ποιότητα των ερεθισμάτων που δίνουμε στα παιδιά από την πρώτη κιόλας ηλικία, όχι απλώς τα τροφοδοτούν με γνώσεις, αλλά δημιουργούν και συνδέσεις στα εγκεφαλικά κύτταρα φτιάχνοντας τη βάση στην οποία θα αποθηκεύουν πληροφορίες για την υπόλοιπή τους ζωή. Αυτός λοιπόν είναι ο βασικός σκοπός της εμπλουτισμένης μάθησης, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο υλοποιείται. Κάνοντας τη μάθηση βιωματική με τη χρήση ειδικού παιδαγωγικού υλικού, εκπαιδευτικών και εποπτικών μέσων και προσφέροντας τον κατάλληλο για κάθε παιδί συνδυασμό πληροφοριών και ερεθισμάτων τα οποία καλύπτουν όλες τις ευφυΐες του και ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις του, δίνουμε στο παιδί τη δυνατότητα να μεγιστοποιήσει τις φυσικές του κλίσεις και δυνατότητες.



Πηγή:
enallaktikidrasi.gr