Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψυχολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 26 Φεβρουαρίου 2016

Εργαλειοθήκη κατά του στρες


Ένα πολύ σημαντικό θέμα περιλαμβάνει η 7η διάλεξη του επιμορφωτικού προγράμματος πολιτών Φαρσάλων. Πρόκειται για την «Εργαλειοθήκη κατά του στρες». Σκοπός της διάλεξης  αυτής είναι η ενημέρωση για τις τελευταίες εξελίξεις από το χώρο της νευροεπιστήμης σχετικά με  την αντιμετώπιση του άγχους καθώς και η εκπαίδευση σε αποδοτικές τεχνικές ελέγχου του, αλλά και σταδιακής μείωσής του γενικότερα.
Χρησιμοποιώντας τις πιο εξελιγμένες και εύκολα εφαρμόσιμες τεχνικές από την κλινική υπνοθεραπεία, τον Νευρογλωσσικό Προγραμματισμό (NLP), τη γνωσιακή, τη συμπεριφορική και την ενεργειακή ψυχολογία, θα δοθεί η ευκαιρία στους συμμετέχοντες ώστε:
·         Να διακόπτουν τα μοτίβα άγχους στον εγκέφαλο
·         Να αξιοποιούν την έμφυτη ικανότητα του οργανισμού μας για χαλάρωση
·         Να αλλάζουν τον εσωτερικό τους διάλογο ώστε να μην αγχώνονται 
·         Να προετοιμάζουν το μυαλό για την επιτυχία.

Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 1η Μαρτίου (ώρες 17:00-20:00) στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Φαρσάλων και εισηγητή το Σύμβουλο Διαχείρισης Άγχους κύριο Νίκο Παραμερίτη*.

Για πληροφορίες - συμμετοχή στο πρόγραμμα μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 6978890645 (κυρία Συροπούλου)

*Ο Νίκος Παραμερίτης είναι Υπνοθεραπευτής και Σύμβουλος Διαχείρισης  Άγχους. Πιστοποιημένος από τον International Association of Professional Conversational Hypnotists (IAPCH) καθώς και από το  American University of NLP. Παρέχει βοήθεια στους ανθρώπους ώστε να απελευθερώνονται με ήπιο αλλά αποδοτικό τρόπο από τα αρνητικά τους συναισθήματα και παράλληλα ν’ αναπτύσσουν τις ικανότητές τους για ηρεμία, δύναμη, ευτυχία.

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2016

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΗ

Ο σύγχρονος ψυχολόγος Philip Rosenthal είχε πει, "Όποιος έχει σταματήσει τη διαδικασία να γίνεται  καλλίτερος έχει ήδη πάψει να είναι απλά καλός".


Επειδή κατανοούμε πόσο σημαντικό είναι αυτό για τον καθένα μας ξεκινήσαμε το σεμινάριο του Νικητή καθώς επιθυμούμε να διαμορφώσουμε τη νοοτροπία του Νικητή, ώστε να γίνουμε καλλίτεροι σύντροφοι, καλλίτεροι γονείς, καλλίτεροι επαγγελματίες και να μπορούμε να επηρεάζουμε θετικά το περιβάλλον στο οποίο ζούμε.
Έχουν ήδη αναλυθεί πολλές βασικές έννοιες και ορισμοί στην 1η συνάντηση και καταδείξαμε τι ακριβώς σημαίνει Νοοτροπία Νικητή.
Εξηγήσαμε ότι δεν εννοούμε ένα προσωρινό dopping αλλά την υιοθέτηση νικηφόρων συνηθειών που χτίζουν χαρακτήρα και αρχές και μας κάνουν ελκυστικές προσωπικότητες σ όσους μας συναναστρέφονται. 
Κάποιος μπορεί να ξεχάσει ΤΙ του είπαμε, ΠΩΣ του το είπαμε  η ΠΟΤΕ του το είπαμε αλλά δεν θα ξεχάσει ποτέ ΠΩΣ ΕΝΟΙΩΣΕ  κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας μας μαζί του!  
Έτσι στη 2η συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 9 Φεβρουαρίου και ώρα 5μμ στο Πολιτιστικό Κέντρο Φαρσάλων, θα αναλυθούν διεξοδικά οι 10 Ιδιότητες του Νικητή (Θετική Αυτογνωσία, αυτοεκτίμηση, αυτοκυριαρχία, αυτοπαρακίνηση, αυτοπροσδοκία, αυτοεικόνα αυτοκαθοδήγηση, αυτοπειθαρχία, και αυτοδιάσταση) με στόχο τη δέκατη ιδιότητα που προβάλλει όλες τις προηγούμενες, τη Θετική Αυτοπροβολή!

*Εισηγήτρια είναι η κ. Κατερίνα Φραγκούλη, απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας και Αμερικανικού Πανεπιστημίου με εξειδίκευση την Επαγγελματική Ψυχολογία "Professional Psychology". Διεξάγει σεμινάρια με θέματα την προσωπική ανάπτυξη για αύξηση της απόδοσης και της παραγωγικότητας, το marketing & τις πωλήσεις, τη συμπεριφορά. Η εμπειρία της στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης ανθρώπινου δυναμικού υπερβαίνει τα 28 χρόνια.

Η διάλεξη θα περιλαμβάνει τη προβολή διαφανειών  και σετ σημειώσεων οι οποίες με την αφηγηματική μορφή τους θα μας υπενθυμίζουν πάντοτε πως να διακρατούμε τη νικηφόρα μας διάθεση κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες!


Για πληροφορίες - συμμετοχή στο πρόγραμμα μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 6978890645 (κυρία Συροπούλου)

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2016

ΦΥΣΗ-ΤΕΧΝΗ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ


Την Τρίτη 12 Ιανουαρίου 2016 και ώρα 5μμ ξεκινά το Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Πολιτών στο Πολιτιστικό Κέντρο Φαρσάλων. 

Το πρόγραμμα με γενικό τίτλο "ΦΥΣΗ-ΤΕΧΝΗ-ΑΝΘΡΩΠΟΣ" σχεδιάστηκε από το Κέντρο Μάθησης & Πολιτισμού Αιγαίου ειδικά για τους πολίτες στα Φάρσαλα με στόχο την πνευματική και ψυχική καλλιέργεια των συμμετεχόντων.
Πρόκειται για έναν ολοκληρωμένο κύκλο 30 ωρών και θα υλοποιηθεί σε δέκα εβδομαδιαίες 3ωρες συναντήσεις.
Το θέμα της 1ης Διάλεξης - συνάντησης είναι: "Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΗΤΗ". Ο φιλόσοφος Αναξαγόρας είχε πει «Αρχή Πάντων ο Νους». Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι η κινητήρια δύναμη πίσω από κάθε μας ενέργεια – σε προσωπικό, κοινωνικό ή επαγγελματικό επίπεδο – είναι η ψυχολογία μας; Και εφ’ όσον η ψυχολογία μας είναι κάθε στιγμή άρρηκτα συνδεδεμένη με τις σκέψεις αρνητικές ή θετικές που φιλοξενεί η διάνοιά μας, η ανάγκη να «εκπαιδεύσουμε» τους εαυτούς μας στην ψυχολογία της Νίκης μέσω αυτής της διάλεξης είναι προφανής.

Στόχος της διάλεξης δεν είναι να «ντοπάρει» στιγμιαία τους ανθρώπους που το παρακολουθούν αλλά να τους βοηθήσει:
ü  να «κτίσουν» την Προσωπικότητα του πλήρους Νικητή
ü  να διακατέχονται από αυτή τη νοοτροπία κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ώστε να μην αποθαρρύνονται ποτέ, και
να «ΑΥΤΟ-ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ» με την εικόνα του Νικητή σε κάθε διαπροσωπική σχέση ιδιαίτερα δε όταν αυτές οι σχέσεις έχουν σαν στόχο το «κλείσιμο» των πωλήσεων ή συμφωνιών.

Εισηγήτρια είναι η κ. Κατερίνα Φραγκούλη, απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας και Αμερικανικού Πανεπιστημίου με εξειδίκευση την Επαγγελματική Ψυχολογία "Professional Psychology". Διεξάγει σεμινάρια με θέματα την προσωπική ανάπτυξη για αύξηση της απόδοσης και της παραγωγικότητας, το marketing & τις πωλήσεις, τη συμπεριφορά. Η εμπειρία της στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης ανθρώπινου δυναμικού υπερβαίνει τα 28 χρόνια.

Για πληροφορίες - συμμετοχή στο πρόγραμμα μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλέφωνο 6978890645 (κυρία Συροπούλου)

Σάββατο 30 Αυγούστου 2014

7 τρόποι για να ενισχύσεις την ψυχολογική σου ανθεκτικότητα

Πώς αντιμετωπίζει κανείς δύσκολα γεγονότα που κλονίζουν τη ζωή; Μια απόλυση, το θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, έναν χωρισμό, ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας; Όλοι μας έχουμε τη δύναμη να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις, κάποιοι άνθρωποι όμως έχουν μια επιπλέον εσωτερική ασπίδα που τους κάνει πιο «ανθεκτικούς» κι έτοιμους να ξανασηκωθούν και να προχωρήσουν.


Ως ψυχολογική ανθεκτικότητα ορίζεται «η ικανότητα του ανθρώπου να προσαρμόζεται στις αντιξοότητες , το τραύμα, την τραγωδία, τις απειλές ή άλλες σημαντικές πηγές στρες-όπως οικογενειακά και διαπροσωπικά προβλήματα, προβλήματα υγείας ή στρεσογόνες εργασιακές ή οικονομικές συνθήκες». (Αμερικανικός Σύνδεσμος Ψυχολόγων -APA).
Επιπλέον, έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που είναι περισσότερο ανθεκτικοί στις δυσκολίες , διατηρούν την πεποίθηση ότι οι δύσκολες στγμές και οι κρίσεις είναι φυσιολογικό κομμάτι της ζωής και ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να τις αντιμετωπίσεις είναι να μαζέψεις τις δυνάμεις σου και να παλέψεις. Με άλλα λόγια, δεν ερμηνεύουν τις αντιξοότητες σαν καταστροφικά πλήγματα, με αποτέλεσμα να μην αφήνουν τα αρνητικά συναισθήματα (όπως π.χ ο φόβος και η ανησυχία για το μέλλον) να τους κυριεύσουν και να τους παραλύσουν.


Στο βιβλίο του «Η ανατομία της ελπίδας»,ο Δρ. Jerome Groopman, ιατρός που ειδικεύεται σε θεραπείες καρκίνου, γράφει για το πώς η δύναμη της ελπίδας, αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας της θεραπείας καθώς και της επιβίωσης. Λέγοντας ελπίδα, δεν εννοούμε τυφλή και μη ρεαλιστική αισιοδοξία αλλά αντίθετα, μια αποδοχή της δυσκολίας αλλά και την αποφασιστικότητα να ψάξουμε και να βρούμε λύσεις. Ένας άνθρωπος με ελπίδα, παρόλο που μπορεί φυσιολογικά να αισθανθεί αρνητικά συναισθήματα, δεν καταβάλλεται από αυτά, επειδή μέσα του βαθιά γνωρίζει ότι υπάρχει διέξοδος, εφόσον αναζητήσει τους σωστούς τρόπους.

Η ελπίδα λοιπόν, ενισχύει την ικανότητα του ανθρώπου να κάνει ρεαλιστικά σχέδια και να προσπαθεί να τα εφαρμόσει, πράγμα που είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες της εσωτερικής μας ανθεκτικότητας. Άλλοι σημαντικοί παράγοντες είναι:
  • Οι ουσιαστικές ανθρώπινες σχέσεις μέσα στις οποίες το άτομο νιώθει φροντίδα, αγάπη κι υποστήριξη
  • Η θετική εικόνα του εαυτού μας, των δυνατοτήτων και των ικανοτήτων μας
  • Οι δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων και επικοινωνιακές δεξιότητες
  • Η δυνατότητα διαχείρισης δυνατών συναισθημάτων


Για να ενισχύσεις την ψυχολογική σου ανθεκτικότητα:
  1. Συνειδητοποίησε πως έχεις μέσα σου μια υπέροχη,μεγάλη δύναμη που ακόμα κι αν είναι κρυμμένη, υπάρχει και περιμένει από σένα να την αναγνωρίσεις. Πολλές φορές βάζουμε στον εαυτό μας ετικέτες που δεν εξυπηρετούν το καλό μας. Βαφτίζουμε τους εαυτούς μας «αδύναμους», «αποτυχημένους», «καταδικασμένους». Όμως, η δύναμη είναι κάτι που χτίζεται σιγά σιγά, η ανθεκτικότητα κάτι που βελτιώνεται, ιδίως όταν καταλάβουμε, πώς το τραύμα, η αποτυχία και η δυσκολία, είναι αναπόσπαστα κομμάτια της ζωής, κι ότι εάν δεν υπήρχαν, ως άνθρωποι δε θα είχαμε μέτρο σύγκρισης για τη χαρά, την επιτυχία, την υγεία. Σκέψου: Τι αξία θα είχε η χαρά εάν δεν υπήρχε η λύπη, το αντίθετο της, για να τη συγκρίνεις; Ίσως απλά να μετατρεπόταν σε κάτι ουδέτερο που δε θα ξέραμε τη σημασία του.
  2. Άσε την έννοια «δύναμη» να σου συστηθεί. Δύναμη δεν είναι να μη νιώθεις άγχος, θλίψη, θυμό , φόβο. Δεν σημαίνει πώς δε θα πέφτεις ποτέ. Όμως, όταν πέσεις, δύναμη είναι, να σηκωθείς και πάλι, πιστεύοντας, ότι η δύσκολη κατάσταση που περνάς, δεν είναι το τέλος του δρόμου. Δύναμη είναι να ελπίζεις και να ψάχνεις τρόπους για να λύσεις το πρόβλημα σου, όποιο κι αν είναι αυτό.
  3. Βελτίωσε τις σχέσεις σου και την αίσθηση σύνδεσης σου με τους άλλους. Ένα υποστηρικτικό δίκτυο σχέσεων, είναι από τα πιο σημαντικά κλειδιά που ανοίγουν την πόρτα της ψυχολογικής ανθεκτικότητας. Είναι σημαντικό να αισθανόμαστε ότι δεν είμαστε μόνοι κι ότι έχουμε ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να εκφραστούμε με ειλικρίνεια. Ακόμα και το να γραφτείς σε εθελοντικές ομάδες που βοηθούν τους άλλους, θα σ’ ενδυναμώσει ψυχικά.
  4. Άλλαξε το επίκεντρο της προσοχής σου στρέφοντας το από το πρόβλημα, σε όλα αυτά τα οποία εκτιμάς στη ζωή σου αυτή τη στιγμή. Τι καλό υπάρχει που σου δημιουργεί θετικά συναισθήματα; Προσπάθησε να δώσεις μια διαφορετική ερμηνεία σε αυτό που σου συμβαίνει. Όπως είδαμε παραπάνω, οι ανθεκτικοί άνθρωποι, πιστεύουν πως οι κρίσεις είναι φυσιολογικό κομμάτι της ζωής. Εάν μπορούσες να μάθεις κάτι από τη δική σου κρίση, τι θα ήταν αυτό;
  5. Δώσε νόημα στην καθημερινότητα σου βάζοντας στόχους. Προσπάθησε να θέτεις μικρούς καθημερινούς στόχους που θα σε κρατούν σε εγρήγορση και θα συντελούν στην επίτευξη ενός μεγαλύτερου στόχου. Μετά δράσε για να τους υλοποιήσεις. Αναλογίσου δηλαδή, τι είναι αυτό που μπορείς να κάνεις σήμερα που μπορεί να σε βοηθήσει στη σταδιακή εκπλήρωση του σκοπού σου.
  6. Φρόντισε τον εαυτό σου δίνοντας του την ευκαιρία να ξεκουραστεί και να χαλαρώσει. Πρόσφερε του στιγμές απόλαυσης, συμμετέχοντας σε δραστηριότητες που βρίσκεις ενδιαφέρουσες. Δώσε την απαιτούμενη προσοχή και στη σωματική σου υγεία έτσι ώστε να βελτιώσεις τη γενικότερη σου αντοχή και ευεξία.
  7. Εξερεύνησε εναλλακτικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν στην έκφραση και διαχείριση των συναισθημάτων σου. Για παράδειγμα, ίσως να σε βοηθά να κρατάς ημερολόγιο όπου θα γράφεις για τις σκέψεις και τα συναισθήματα σου νοιώθοντας έτσι μια αίσθηση ανακούφισης. Πνευματικές δραστηριότητες όπως ο διαλογισμός, μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη διαχείριση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας και πολλοί άνθρωποι νιώθουν ότι βοηθούνται από αυτές.
Πηγή: happymind.gr

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

Η ανεκτίμητη αξία των συμπτωμάτων


Τα συμπτώματα, ψυχικά και ψυχοσωματικά, μας μεταφέρουν πολύτιμα μηνύματα για το τι είμαστε. Μας λένε πότε κάνουμε κάτι που δεν συμβαδίζει με τις προδιαγραφές μας, μας ωθούν να γίνουμε πιο συνειδητοί για να τα ξεπεράσουμε και, επιπλέον, είναι ο τρόπος που έχει η φύση να μας πει ότι για κάθε παρερμηνεία υπάρχει και το αντίστοιχο τίμημα.

Όσοι έχουν ταλαιπωρηθεί ψυχικά ή ψυχοσωματικά στη ζωή τους, είναι πιθανό κάποια στιγμή να έκαναν την εξής σκέψη: μακάρι το σύμπτωμα (το άγχος, η κατάθλιψη, ο φόβος, τα αισθήματα κατωτερότητας, η ντροπή, οι ενοχές, κ.ά) να εμφανιζόταν νωρίτερα, ή με μεγαλύτερη ένταση, για να το λάμβανα σοβαρά υπόψη μου και να έκανα κάτι γι' αυτό. Όσο πιο νωρίς λάβουμε σοβαρά υπόψη μας το μήνυμα που μας στέλνουν τα συμπτώματα, τόσο γρηγορότερα μπορούμε να ανακόψουμε τη διαδικασία ανατροφοδότησής τους και τόσο πιο εύκολο είναι να απαλλαγούμε από αυτά. Δυστυχώς όμως, συνήθως τα λαμβάνουμε υπόψη μας όταν το υπόβαθρο που είναι υπεύθυνο για την εμφάνισή τους έχει δυναμώσει αρκετά και τα συμπτώματα έχουν γίνει πια λίγο-πολύ ανυπόφορα. 


Στις περισσότερες περιπτώσεις, το υπόβαθρο των συμπτωμάτων είναι οι αντανακλαστικές συναισθηματικές αντιδράσεις του οργανισμού (άγχος, φόβος, θυμός, θλίψη, ή οτιδήποτε άλλο) σε κάποια συγκεκριμένα ερεθίσματα. Τα ερεθίσματα αυτά μπορεί να είναι καταστάσεις, άνθρωποι, ή ακόμα και σκέψεις που κάνουμε. Η σχέση μεταξύ των ερεθισμάτων και της αντίδρασης του οργανισμού μας θρέφεται όσο δεν την αναγνωρίζουμε ως ένα μοτίβο που αναπτύχθηκε όσο ήμασταν ασυνείδητοι - μπορεί να ξεκίνησε από τότε που ήμασταν μικρά παιδιά, όταν ο φόβος ή το άγχος μάς ώθησε να βγάλουμε κάποια λανθασμένα συμπεράσματα για ορισμένες καταστάσεις που βιώσαμε.

Όσο θρέφουμε αυτή τη σχέση μεταξύ ερεθισμάτων και αντίδρασης, τόσο δυσκολότερη γίνεται η απαλλαγή από τα συμπτώματα. Και οι περισσότεροι από εμάς δεν είμαστε διατεθειμένοι να υποστούμε μια τόσο ριζική αλλαγή σε επίπεδο αυτοαντίληψης και κοσμοθεωρίας. Γι' αυτό είναι σημαντικό να μαθαίνουμε από μικροί την αξία των συμπτωμάτων, να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε ως πολύτιμα μηνύματα του οργανισμού μας, που μας λέει ότι κάπου έχουμε κάνει λάθος στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα, τον εαυτό μας ή τους άλλους.

Δυστυχώς όμως, δεν εκπαιδευόμαστε από κανέναν σ' αυτή τη διαδικασία και αναπτύσσουμε τα αντίθετα αντανακλαστικά: τα συμπτώματά μας μάς κάνουν να νιώθουμε περισσότερο αδύναμοι, κατώτεροι, μας προκαλούν περαιτέρω ενοχικές σκέψεις και θυμό, κατηγορούμε την τύχη μας, τη ζωή, τους γονείς μας ή τον τρόπο που μεγαλώσαμε. Προσπαθούμε με διάφορους τρόπους να μειώσουμε την αξία τους και την επιρροή τους στη ζωή μας, αλλά αυτό μάς βυθίζει πιο πολύ στην ασυνειδησία, ενώ παράλληλα τα συμπτώματα αυξάνονται και παίρνουν διάφορες μορφές, συνήθως πλέον ψυχοσωματικές.

Όποιος εστιάζει την προσοχή του στα συμπτώματα και θέλει να απαλλαγεί από αυτά χωρίς να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του, δεν έχει κατανοήσει καλά πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα που ονομάζουμε πραγματικότητα. Το να θέλουμε να απαλλαγούμε από κάτι που μας χαλάει την εικόνα (εμφανισιακά ή συμπεριφορικά), ή που κάνει την καθημερινότητά μας δυσλειτουργική, είναι μια προσέγγιση πολύ επιφανειακή και γι' αυτό αναποτελεσματική.


Βλέπουμε το σύμπτωμα και λέμε "γιατί μου έτυχε αυτό;" ή "δεν μπορώ να ζήσω έτσι", και δεν βλέπουμε ότι αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Από κάτω υπάρχει ένα τεράστιο υπόβαθρο που αποτελείται από παρερμηνείες, αυθαίρετα συμπεράσματα, συσσωρευμένα συναισθήματα, αντανακλαστικές αντιδράσεις και μια αλυσίδα που τα δένει όλα αυτά τόσο σφιχτά, δημιουργώντας ένα σύμπλεγμα που εκ πρώτης όψεως μοιάζει άτρωτο. Το τρωτό του σημείο όμως είναι ότι υπάρχει επειδή εμείς του δώσαμε υπόσταση, εμείς το θρέψαμε, το θρέφουμε και το συντηρούμε. Με άλλα λόγια, εξαρτάται από εμάς. Αν αφαιρέσουμε την ταυτότητά μας από αυτό, αν δεν εντοπίζουμε πια τον εαυτό μας μέσα του, δεν μπορεί να επιβιώσει, με τον ίδιο τρόπο που το ψέμα χάνει τη δύναμή του μόλις του αφαιρέσεις το μανδύα της αλήθειας.

Πηγή: aytepignosi.com

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Ψυχοθεραπεία: Η φιλοσοφία επιστρέφει

Μια νέα τάση αναπτύσσεται στον κλάδο της ψυχολογίας τον τελευταίο καιρό, τάση η οποία συνδυάζει τις επιστημονικές κατακτήσεις της δυτικής επιστήμης με τις ανατολικές παραδόσεις. Ουσιαστικά πρόκειται για την επανασύνδεση της ψυχολογίας με τη φιλοσοφία.
Πώς μεταφράζεται, όμως, αυτή η νέα προσέγγιση και τι αλλάζει στον τρόπο με τον οποίο κάποιος αντιμετωπίζει τα προβλήματά του;


"Γαλήνη τώρα: Η Ανατολή συναντά τη Δύση καθώς οι ψυχολόγοι αγκαλιάζουν τις αρχαίες παραδόσεις για να εμπλουτίσουν τη σύγχρονη ψυχοθεραπευτική πρακτική"...
Αυτός είναι ο τίτλος του άρθρου που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Δεκέμβρη στο δημοφιλές επιστημονικό περιοδικό "Monitor on Psychology", που εκδίδεται από την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία. Περιγράφει με αρκετά παραδείγματα τη νέα τάση που αναπτύσσεται την τελευταία δεκαετία στους χώρους της ψυχολογίας και της ψυχοθεραπείας.
Σύμφωνα με αυτήν, αρκετοί επιστήμονες χρησιμοποιούν στη θεραπεία των ασθενών τους τεχνικές που προέρχονται από το Βουδισμό και άλλες ανατολικές παραδόσεις σε συνδυασμό με τις κλασικές ψυχοθεραπευτικές μεθόδους.

Στο άρθρο αναφέρεται, για παράδειγμα, ο Christopher Germer, PhD, κλινικός υπεύθυνος στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, ο οποίος χρησιμοποιεί τις αρχές του Βουδισμού καθώς και τη βουδιστική πνευματική πρακτική ως μέρος της καθημερινής ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης.
Σύμφωνα με αυτή την πρακτική, αναφέρει ο Germer, ο ασκούμενος προσέχει τι συναισθήματα, σκέψεις και αισθήσεις κυριαρχούν τη δεδομένη στιγμή. Όταν δουλεύει με ασθενείς, ο Germer εστιάζει κυρίως στο τι είναι αυτό που ο ασθενής δεν αποδέχεται.

Συνήθως οι ασθενείς απευθύνονται στον ψυχοθεραπευτή ζητώντας να απαλλαγούν από διάφορα αρνητικά συναισθήματα, όπως π.χ. έντονο άγχος. Η ψυχοθεραπεία στοχεύει, μαζί με άλλα, στη μείωση αυτού του άγχους. Αυτό όμως για πολλούς λόγους μπορεί να μην είναι πάντα εφικτό.

Ο Germer αναφέρει την περίπτωση ασθενούς με πολύ έντονο άγχος που του είπε ότι είχε δοκιμάσει τα πάντα, όπως να εκτίθεται σε ό,τι φοβάται, να χαλαρώνει την ώρα της κρίσης πανικού ή να την αποτρέπει, αλλά παρ’ όλα αυτά εξακολουθούσε να έχει έντονο άγχος.
Εκείνος εργάστηκε μαζί του βοηθώντας τον όχι να μειώσει το άγχος που ένιωθε, αλλά να γίνει δεκτικός προς αυτό, να μάθει να το ανέχεται ως κάτι δυσάρεστο μεν, αλλά όχι να πηγαίνει ενάντια σε αυτό. Με το να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν το άγχος, ο ασθενής μπόρεσε εν τέλει να το χειριστεί και να εκτονωθεί.

H ψυχολόγος Brach, επίσης, συμφωνεί ότι η βουδιστική πρακτική που εστιάζει στο τώρα μπορεί να βοηθά ιδιαίτερα αποτελεσματικά τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν και να αποδέχονται αρνητικά συναισθήματα.
Το ίδιο άρθρο αναφέρει και άλλα παραδείγματα συνδυασμού διαφόρων μεθόδων, όπως αυτή της βελονοθεραπείας, οι οποίες, όπως δείχνουν οι σχετικές έρευνες με συγκριτικές ομάδες ελέγχου, είχαν θετικά αποτελέσματα σε ασθενείς με προβλήματα ψυχικής υγείας όταν χρησιμοποιήθηκαν σε συνδυασμό με ψυχοθεραπευτικές μεθόδους.

Σιωπηλή επανάσταση

Αυτό που είναι καταρχήν ιδιαίτερα ενδιαφέρον είναι ότι παρουσιάζεται τέτοιο άρθρο σε επιστημονικό περιοδικό, επισημαίνοντας ίσως, με έμμεσο τρόπο, ότι η προσέγγιση Ανατολής και Δύσης και ο συνδυασμός αρχαίας γνώσης από την Ανατολή με αυτήν που προέρχεται από την επιστήμη της Δύσης είναι πλέον πραγματικότητα, τουλάχιστον στο χώρο της ψυχολογίας.
Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και στην ιατρική, όπως υποδηλώνουν οι εμφανίσεις άρθρων με παρόμοιο περιεχόμενο σε ιατρικά περιοδικά.
Ίσως αυτό να μην ακούγεται συνταρακτικό στα αφτιά του μη ειδικού, αλλά κατά κάποιο τρόπο σηματοδοτεί μια σιωπηλή επανάσταση. Η εισαγωγή κάποιας μορφής διαλογισμού στην ψυχοθεραπεία δεν φέρνει μία ακόμη «τεχνική», αλλά μία ολόκληρη φιλοσοφία πίσω από αυτήν.
Εάν ασκούμαι στο διαλογισμό, αυτό θα έχει πιθανόν άμεσα θετικά αποτελέσματα στην ψυχική μου υγεία εκείνη τη στιγμή, που εν μέρει οφείλεται και σε σωματικές αλλαγές οι οποίες γίνονται, όπως π.χ. η επιβράδυνση των χτύπων της καρδιάς, περισσότερα εγκεφαλικά κύματα τύπου άλφα, αλλά δεν θα έχει μακροπρόθεσμη επίδραση παρά μόνο εάν αλλάξω και τρόπο σκέψης, στάσης απέναντι στον κόσμο, αξίες.

Δύο διαφορετικοί τρόποι

Για παράδειγμα, έχει τεράστια διαφορά να μην ανέχομαι το άγχος και να θέλω να το απομακρύνω με οποιονδήποτε τρόπο από το αρχίσω να μαθαίνω να το αποδέχομαι ως κάτι που απλώς συμβαίνει. Αυτοί είναι δύο διαφορετικοί στόχοι που πίσω τους κρύβουν διαφορετικές και μάλιστα αντίθετες αξίες, η μία της αλλαγής ενώ η άλλη της αποδοχής.
Ένα ερώτημα που προκύπτει επίσης είναι: αν αποδεχτώ το άγχος ως κάτι που συμβαίνει, άραγε το βιώνω το ίδιο δυσάρεστα; Στο διαλογισμό αποδέχομαι βιωματικά την παρούσα στιγμή όπως είναι, βιώνω μία άλλη κατάσταση από αυτή στην οποία συνήθως βρίσκομαι.
Βέβαια, ο διαλογισμός, η γιόγκα, η βουδιστική πρακτική δεν στηρίζονται μόνο στην αρχή της αποδοχής, αλλά σε συστήματα αξιών και ιδεών που ζουν για αιώνες.
Δεν είναι σκοπός του παρόντος άρθρου να αναπτύξει αυτά τα φιλοσοφικά συστήματα όσο το να υπογραμμίσει ότι αυτές οι νέες τάσεις φέρνουν αναπόφευκτα, αν και με έμμεσο τρόπο, την ψυχολογία σε επαφή με τη φιλοσοφία, από την οποία είχε τελείως αποκοπεί από το 19ο αιώνα σε μια προσπάθεια να εδραιωθεί ως ανεξάρτητη και χωριστή, εμπειρική επιστήμη.
Τι σημαίνει αυτό;

Τι αλλάζει

Σημαίνει ότι η ψυχολογία θα πάψει να είναι επιστήμη και θα επιστρέψει σιγά-σιγά στους κόλπους της φιλοσοφίας, ή ότι η ψυχολογία εδραιωμένη πια ως επιστήμη τολμάει να ερευνήσει πλέον επιστημονικά έννοιες και θέματα που παραδοσιακά προέρχονται από τους χώρους της φιλοσοφίας και της θρησκείας;
Πιστεύω πως συμβαίνει το δεύτερο. Θεωρώ ότι αυτή η νέα τάση αποτελεί ένα τεράστιο βήμα προόδου για την ψυχολογία. Για πόσο καιρό ακόμη μπορεί η ψυχοθεραπεία, στην προσπάθεια να βοηθήσει το άτομο να αντιμετωπίσει προβλήματα, όπως ψυχικές δυσλειτουργίες, σωματικές ασθένειες, ατυχή συμβάντα στη ζωή του, τον θάνατο, να το κάνει αποτελεσματικά κλείνοντας τα μάτια σε βασικά ερωτήματα του ανθρώπου, όπως ποιος είμαι, τι κάνω, ποιο είναι το νόημα της ύπαρξής μου;
Ίσως ο συνδυασμός της αρχαίας γνώσης από την Ανατολή μαζί με τη γνώση από την ανάπτυξη της επιστήμης στη Δύση να ανοίξει νέους δρόμους στη διερεύνηση των αιώνιων αυτών ερωτημάτων, που αγγίζουν άμεσα το πώς ο καθένας μας βιώνει και αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του.


Πηγή: Ιφιγένεια Μακρή, PhD, post-doctorate, Κλινική Ψυχολόγος - iatronet.gr

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013

Ανέλιξη – Διαδικασία αυτοβελτίωσης


Λίγη θεωρία και πολλή συμμετοχή! Δράση, σκέψη, βίωμα, εμπειρία, ομαδικότητα, σύνθεση ιδεών, απόψεων και συμπερασμάτων. Αυτή ήταν η επιτυχημένη «συνταγή» του βιωματικού εργαστηρίου «ΑΝΕΛΙΞΗ», από το πρώτο ως το τελευταίο σεμινάριο. 

Από την «Επικοινωνία» ως τη «Δυναμική της Ομάδας». Με στιγμές αυτοέκφρασης μέσω Art Therapy, με τη φωνή μας, την ενεργητική ακρόαση, το γραπτό λόγο, με τη μουσική, το χορό και το θέατρο να αναδεικνύουν στοιχεία του εσωτερικού κόσμου και τρόπους μη λεκτικής επαφής με άλλους. Με τα 6 καπέλα της σκέψης να αποκαλύπτουν τους διαφορετικούς τρόπους που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα και τις καταστάσεις, με τη δυναμική που αναπτύσσεται σε μια ομάδα που συνεργάζεται αρμονικά.
Η τελευταία – για την ενότητα αυτή – συνάντηση, τα είχε όλα. Και γνώση και συμμετοχή και αντιθέσεις γόνιμες και δημιουργικές προτάσεις και πλήθος συμπερασμάτων, ικανών να ανατροφοδοτήσουν εσωτερικές διεργασίες αυτοβελτίωσης.

Αίτημα των συμμετεχόντων, η συνέχιση αυτής της εβδομαδιαίας τρίωρης συνάντησης, αμέσως μετά την εορταστική περίοδο και με θεματολογία προς τους άξονες της αυτογνωσίας.


Οι φωτογραφίες από το σεμινάριο «Η Δυναμική της Ομάδας» είναι ενδεικτικές του πόσο καλά περνούν οι συμμετέχοντες αλλά και οι εισηγητές, καθώς όντως αναπτύσσεται μια «δυναμική» εντελώς ξεχωριστή.

Το Κέντρο Μάθησης & Πολιτισμού Αιγαίου εκφράζει τις ευχαριστίες του στα μέλη του προγράμματος, που με τη θετική τους στάση και τις αναζητήσεις τους, έκαναν την «Ανέλιξη» πραγματικότητα.

Ευχές για Καλές Γιορτές και νέες συναντήσεις στη καινούργια Χρονιά!

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2013

Art Therapy & Mindfulness: Μια δημιουργική διαδικασία αλλαγής!


Κάθε αλλαγή, μικρή ή μεγάλη, επιτυγχάνεται μέσω μιας δημιουργικής διαδικασίας. Στην Art Therapy (θεραπεία μέσω της τέχνης), έμφαση δίνεται κυρίως στη δημιουργία ενός διάλογου, ανάμεσα σε αυτά που ήδη γνωρίζουμε και εκείνα, που δεν έχουμε ακόμη εντοπίσει.
Συμπληρώνοντας δημιουργικούς τρόπους έκφρασης στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία, καλείται ο άνθρωπος να ανοίξει νέους δρόμους στην προσπάθειά του να επιφέρει μια αλλαγή στη ζωή. 

Στην Art Therapy χρησιμοποιούνται πρακτικά εργαλεία για να εξερευνήσουμε το ασυνείδητο: Η ζωγραφική, το σχέδιο, ο πηλός, το γράψιμο, η κίνηση και τα παιχνίδια ρόλων, είναι μερικά από αυτά. Πρόθεση είναι η ανακάλυψη νέων περιοχών της ψυχής -έξω από τη φυσιολογική μας συνειδητότητα- προκειμένου να αυξηθεί η ποιότητα της ζωής μας.
Το να είμαστε "καλοί στην τέχνη" δεν είναι σημαντικό. Αυτό που έχει αξία είναι η πράξη της δημιουργίας και το τι σημαίνει το αντικείμενο ή η εικόνα για μας. Παίζοντας με τα υλικά της τέχνης, χωρίς φιλοδοξίες, είναι παράλληλα διασκεδαστικό και ευχάριστο. Αυτή είναι μία από τις πτυχές της Art Therapy που μπορεί κάλλιστα να αρχίσει κανείς να απολαμβάνει: Να είναι βυθισμένος απλά στο να "κάνει" μια εικόνα. 

Η ύπαρξη της λειτουργίας αυτορύθμισης στη ψυχή μας είναι βασικό στοιχείο στην Art Therapy. Όταν δεν ζούμε τις πραγματικές δυνατότητές μας στη ζωή, η ψυχή θα αντιδράσει με το να δημιουργήσει μια κατάσταση χωρίς ισορροπία, όπως κατάθλιψη ή σωματική ασθένεια. Μέσα από την εκφραστική δραστηριότητα μπορεί να επανακτήσουμε την ισορροπία μας, δημιουργώντας αυτό που λείπει για την «ολοκλήρωση». Με ανταλλαγή σκέψεων και προβληματισμών μπορεί να μάθουμε να κάνουμε διαφορετικές επιλογές, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής για τον εαυτό μας αλλά και οι σχέσεις μας με τους άλλους.

Mindfulness (Γνώσης και συναίσθησης): Ως ψυχολογική έννοια, σημαίνει την εστίαση της προσοχής και της ευαισθητοποίησης, με βάση την έννοια της συναίσθησης. Παρότι έχει τις ρίζες της στον Βουδισμό το Mindfulness έχει διαδοθεί ευρέως στη Δύση, ανεξάρτητα από τη θρησκεία.
Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πώς η τεχνική mindfulness οδηγεί στη δημιουργικότητα. Αν και η ακριβής φύση και η προέλευση της δημιουργικότητας είναι μυστηριώδης, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Όταν έχετε ένα ήρεμο μυαλό, η δημιουργικότητα βγαίνει φυσικά και από μόνη της, κάτι που μας κάνει να αισθανόμαστε μεγαλύτερη ευτυχία!


Στο σεμινάριο Art Therapy & Mindfulness που θα λάβει χώρα την Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013 στο συνεδριακό χώρο του Crystal Plex, (ώρα 18:00-21:00), θα αναλυθούν από την εισηγήτρια Μαριάννα Nilsen* και θα διερευνηθούν σε συνεργασία με τους συμμετέχοντες, οι εξής θεματικές ενότητες:
  • Θεωρητική εισαγωγή στην Art Therapy & Mindfulness
  • Μια «γεύση» από Mindfulness
  • Πρακτική εφαρμογή Art Therapy & Mindfulness, ατομικά και ομαδικά
  • Χρησιμοποιώντας Art Therapy & Mindfulness στην καθημερινότητά μας

          
*Σύντομο βιογραφικό
Η Μαριάννα Νίλσεν Χατζημιχάλη είναι απόφοιτη του Gadbjerg Institute of Art Therapy Δανίας. Ζει και εργάζεται στη Σάμο από το 1978. Τα τελευταία χρόνια έχει παρακολουθήσει ένα μεγάλο αριθμό προγραμμάτων σε διάφορες μορφές και τεχνικές Music-Therapy και Psycho-Drama. Το ινστιτούτο Gadbjerg of Art Therapy βασίζεται σε δημιουργικές μεθόδους του Ελβετού γιατρού και ψυχολόγου Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ


Δευτέρα 29 Ιουλίου 2013

Η μουσική «χτίζει» τον εγκέφαλο

Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου από μικρή ηλικία ευνοεί την ανάπτυξη των κινητικών δεξιοτήτων

Διαφορετικές δομές εμφανίζει ο εγκέφαλος των ατόμων που ασχολούνται με τη μουσική από μικρή ηλικία, υποστηρίζουν οι καναδοί επιστήμονες.

Μόντρεαλ
Τα παιδιά που αρχίζουν να μαθαίνουν ένα μουσικό όργανο πριν από την ηλικία των επτά ετών, αναπτύσσουν τις κινητικές τους δεξιότητες ταχύτερα από άλλα, υποστηρίζει νέα μελέτη καναδών επιστημόνων.
Όπως αναφέρουν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου Κονκόρντια στο Μόντρεαλ, με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Journal of Neuroscience», φάνηκε πως στην ηλικία των 6-8 ετών υπάρχει ένα «παραθυράκι», όπου η μουσική εκπαίδευση αλληλεπιδρά με τον ρυθμό ανάπτυξης των κινητικών δεξιοτήτων των παιδιών προκαλώντας έτσι μακροπρόθεσμες αλλαγές στον εγκέφαλο.

«Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου απαιτεί συγχρονισμό ανάμεσα στις κινήσεις των χεριών και στα οπτικοακουστικά ερεθίσματα που δέχεται ο οργανοπαίκτης» εξηγεί η κύρια ερευνήτρια της μελέτης και καθηγήτρια ψυχολογίας Βιρτζίνια Πένχιουν. «Όσο νωρίτερα αρχίσει μαθήματα ένα παιδί, τόσο μεγαλύτερο είναι το δέσιμο μεταξύ των δύο».

«Η εκμάθηση ενός οργάνου ενισχύει τη φυσιολογική ωρίμανση της σχέσης ανάμεσα στις κινητικές δεξιότητες και στις αισθητηριακές περιοχές του εγκεφάλου, δημιουργώντας μια βάση επάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η περαιτέρω ανάπτυξή της» επισημαίνει η επικεφαλής της μελέτης.

Κάτι τέτοιο βέβαια, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, δε σημαίνει ότι αν ένα μικρό παιδί ξεκινήσει να μαθαίνει μουσική θα γίνει αναγκαστικά μεγάλος συνθέτης κλασικής μουσικής.

«Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι όσοι ξεκινούν νωρίς έχουν κάποιες δεξιότητες και αλλαγές σε περιοχές του εγκεφάλου που τους συνοδεύουν εφ’ όρου ζωής» εξηγεί η δρ Πένχιουν. «Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι θα γίνουν καλύτεροι μουσικοί από άλλους. Οι μουσικές επιδόσεις απαιτούν ικανότητες, όπως επίσης επικοινωνία, ενθουσιασμό, προσωπικό στιλ και πολλά άλλα μη μετρήσιμα στοιχεία. Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου σε μικρή ηλικία θα μπορούσε να ευνοήσει την έκφραση της ιδιοφυΐας, αλλά δε μας κάνει αυτομάτως ιδιοφυΐες στη μουσική».


Η ενδιαφέρουσα μελέτη
Με τη βοήθεια απεικονιστικών μεθόδων, οι ερευνητές μελέτησαν τον εγκέφαλο 36 μουσικών - που ασχολούνταν με τη μουσική περίπου τα ίδια χρόνια – κατά την εκτέλεση (μη μουσικών) ασκήσεων κινητικών δεξιοτήτων. Οι μουσικοί μοιράστηκαν σε δύο ομάδες: εκείνους που είχαν ξεκινήσει να μαθαίνουν μουσική πριν από την ηλικία των επτά ετών και σε εκείνους που είχαν ξεκινήσει αργότερα. Στη μελέτη συμπεριλήφθηκε ακόμη μια ομάδα εθελοντών που δεν είχε διδαχθεί ποτέ μουσική.

Βάσει των αποτελεσμάτων φάνηκε ότι οι εθελοντές που είχαν αρχίσει να μαθαίνουν μουσική πριν από τα επτά εμφάνιζαν μεγαλύτερη ακρίβεια ως προς τον συγχρονισμό των κινήσεων τους συγκριτικά με τους υπόλοιπους. Οι απεικονίσεις του εγκεφάλου αποκάλυψαν συσσωρευμένη λευκή ουσία στο μεσολόβιο – μεγάλη δέσμη νευρικών ινών που συνδέουν τις κινητικές περιοχές του δεξιού και του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.

Αντίθετα, οι εξετάσεις των εθελοντών που ακολούθησαν τη μουσική σε μεγαλύτερη ηλικία και εθελοντών που δεν είχαν μάθει ποτέ μουσική δεν εμφάνιζαν καμία διαφορά ως προς την ανάπτυξη των συγκεκριμένων περιοχών του εγκεφάλου τους. Κάτι τέτοιο, όπως υποστηρίζουν οι ερευνητές, ενδεχομένως να σημαίνει ότι οι αλλαγές αυτές προκαλούνται νωρίς ή αλλιώς ποτέ.

Πηγή: tovima.gr

Τρίτη 16 Απριλίου 2013

"ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΣΧΕΣΗ"


Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θέμα θα παρουσιάσει στα μέλη της η Ακαδημία των Πολιτών Σάμου. 
Αύριο Τετάρτη 17 Απριλίου ο Δρ. Δημήτρης Χαλκιώτης, καθηγητής-σύμβουλος ΕΑΠ θα αναφερθεί στην "περίεργη σχέση" μεταξύ Ψυχολογίας και Πολιτικής.
Θα αναπτύξει τις διαδράσεις που συντελούνται στο χώρο της πολιτικής αλλά και τις επιπτώσεις τους στον πολίτη.
Η κοινωνική αυτή συζήτηση θα διεξαχθεί στο Επαγγελματικό Λύκειο Σάμου (ΕΠΑΛ) και ώρα 6 το απόγευμα.

Ο Δρ. Δημήτρης Χαλκιώτης σπούδασε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης και μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, όπου απέκτησε τους τίτλους Diploma και Master (MA). Στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου εκπόνησε επίσης τη διδακτορική του διατριβή (Οικονομικά της εκπαίδευσης), την οποία ολοκλήρωσε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών του οποίου αναγορεύθηκε Διδάκτωρ.

Σάββατο 16 Μαρτίου 2013

ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΞΕΡΕΥΝΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΧΟΥ»



Το Ελληνικό Ινστιτούτο Ερευνών Ήχου, Μουσικής και Λόγου σας προσκαλεί στη διημερίδα που διοργανώνει 6 και 7 Απριλίου στην Αθήνα με τίτλο «Εξερευνώντας τις ευεργετικές επιδράσεις του ήχου» .
Ίσως, πιο πολύ από ποτέ, σήμερα γίνεται αντιληπτή η αλληλεξάρτηση της ανθρώπινης φύσης με το εξωτερικό περιβάλλον, η άρρηκτη σύνδεση του λόγου και της δράσης με τη μορφή αιτίου – αιτιατού, η συνειδητή εσωτερίκευση των εξωτερικών ερεθισμάτων ως εγγενών στοιχείων όλων των ζωντανών οργανισμών. Πλέον, ο άνθρωπος καθίσταται, όχι μόνο δέκτης αλλά και συμμέτοχος.
Στο πλαίσιο αυτό, το διαχρονικό ενδιαφέρον για την πολυδιάστατη και ευεργετική επίδραση του ήχου μέσω των διαφόρων μορφών εκδήλωσης και έκφρασης, αυξάνεται, προσελκύοντας ερευνητές από διαφορετικούς τομείς, οδηγώντας πολλές φορές στη σύγκλιση των τεχνών και των επιστημών.
Στόχος μας, μέσα από διαλέξεις, σεμινάρια και καλλιτεχνικά δρώμενα, δεν είναι άλλος από τη συνάντηση στο ίδιο μονοπάτι διαφορετικών ερευνητικών προσεγγίσεων, την ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών, τον δημιουργικό προβληματισμό και την εξερεύνηση των δυνατοτήτων της ηχητικής επίδρασης στον άνθρωπο και στο περιβάλλον του.

Τη διημερίδα τιμούν με την παρουσία τους Έλληνες και ξένοι αναγνωρισμένοι επιστήμονες, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, ενώ αναμένουμε και τη δική σας παρουσία και συμμετοχή, προκειμένου να μοιραστούμε τις ανησυχίες μας και να αξιοποιήσουμε δημιουργικά τη συλλογική μας γνώση.


Υπό την Αιγίδα
του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού

Με την υποστήριξη
του Δήμου Νέου Ηρακλείου Αττικής

του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων


ΧΩΡΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
Αίθουσα ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Νέου Ηρακλείου Αττικής, Κουντουριώτου 18 & Νεότητος. Σταθμός μετρό Ν. Ηρακλείου. 

Η ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ

σε γενικούς ιατρούς, ογκολόγους, ψυχολόγους, ψυχίατρους, νευρολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και όλους τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, σε λογοθεραπευτές – λογοπεδικούς, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων και ειδικοτήτων, ειδικούς εκπαιδευτικούς, νηπιαγωγούς, μουσικούς, μουσικολόγους, θεατρολόγους, καλλιτέχνες στην ειδική αγωγή καθώς και σε όποιον ενδιαφέρεται να μπει στο μαγικό κόσμο με τις απεριόριστες δυνατότητες του ήχου και τις ευεργετικές του επιδράσεις στον άνθρωπο.


ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
Συντονίστρια : Σοφία Λάτσινου

Μέλη : Μαντώ Ακριτίδη

Νατάσσα Ευσταθίου
Γεωργία Καρατζιά
Μαρία Λατσίνου
Δημήτρης Ψύχας


ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Phil Ellis, Ph.D.,Καθηγητής Μουσικής (Πανεπιστήμιο του Sutherland), Ερευνητής, Υπεύθυνος για την ανάπτυξη του iMuse, Μ. Βρετανία
Edward Honey, Δάσκαλος Χορού και Κινησιολογίας
Ελευθέριος Αργυρόπουλος, Μαθηματικός, Συγγραφέας
Όλγα Γκουνή, Προγεννητική Ψυχολόγος, Εκπαιδεύτρια Προγεννητικής Ψυχολογίας
Νατάσσα Ευσταθίου, Μουσικοτεχνολόγος
Μιχάλης Καραβασίλης, Ερευνητής Αρχαιοελληνικής θεραπευτικής μουσικής, ιδρυτής του Ερευνητικού Κέντρου Αρχαίας Ελληνικής Μουσικής και Μουσικών Οργάνων «Απολλώνιος»
Μιχάλης Κόκκινος, Μουσικός, Ηθοποιός, Σκηνοθέτης
Ιωάννα Κουτίβα, Ψυχολόγος
Πουπέτα Λάπα, Μουσικός
Σοφία Λάτσινου, Μουσικός, Ερευνήτρια Συμπαντικής Μουσικής,
Νικόλαος Μαγαλιός, Ψυχολόγος
Ελένη Μουζακίτη, Μουσικός, Μουσικός Ειδικής Αγωγής
Στέλλα Οικονόμου, Φιλόλογος, Ιστορικός, Μουσικοθεραπεύτρια
Σάββας Παπάζογλου, Νευροχειρουργός
Ελένη Παράβα, Ηθοποιός
Γκέρυ Τσεκούρα-Γκέρμπουργκ, Μουσικός
Δημήτρης Ψύχας, Ηχοθεραπευτής, Μουσικός, Μηχανικός Ήχου

ΟΜΑΔΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗΣ

Νατάσσα Ευσταθίου, Μουσικοτεχνολόγος
Μαντώ Ακριτίδη, Μουσικός


ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΝΤΥΠΩΝ: Γεωργία Καρατζιά

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Το κόστος συμμετοχής είναι 30 Ευρώ. Οι ενδιαφερόμενοι για συμμετοχή πρέπει να εγγραφούν αποστέλλοντας συμπληρωμένο το Δελτίο Εγγραφής στο Γραφείο Οργάνωσης με fax (22990 84572) ή e-mail (margetim@otenet.gr) το συντομότερο δυνατόν για να εξασφαλίσουν θέση. Η καταβολή της συμμετοχής θα γίνει στο χώρο της εκδήλωσης, το Σάββατο, 6 Απριλίου από ώρα 13.00 -14.00.


ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Η βεβαίωση συμμετοχής θα δοθεί στους συμμετέχοντες με τη λήξη των εργασιών, την Κυριακή το απόγευμα.



ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΕΥΝΩΝ ΗΧΟΥ, ΜΟΥΣΙΚΗΣ & ΛΟΓΟΥ
Θησέως 12, Ν. Ηράκλειο. Τηλ: 6932902932.
E-mail: ellinshml@gmail.com, sofialatsinou@gmail.com

Πηγή: http://kentroereunonmousikis.wordpress.com